LA EKSTERULOJ KAJ PLANEDO TERO

GRUPO DE LERNADOJ RAMATIS

DISVASTIGADO 07

Amataj Gefratoj!

Batu en la estoj homaroj koroj, unu granda deziro de koni la steloj.

Pulsu, ankoraŭ en la homoj koroj de la steloj unu granda volo de starigi kontakto kun la gefratoj de ĉi tiu Orbon.

Tamen dum havis malamikeo kaj niaj navoj persekutaj kiam da intencoj de sin alproksimigi, ni daŭrigis posfluganta la maluma ĉiela de la planedo serĉinto je ioma distanco la konduto de sia homaro kaj atendinta pacience ke vi sin preparu por la Granda Fraternicio Kosmika antaŭvida baldaŭa.

Ke viaj mensoj kaj horoj sin malfermu al l’Amo, fine ke la paco sin starigu en la Tero, kaj tio povas fari parto de la konfederacio de la Planedoj de la Suna Sistemo, super la egido de la Granda Frateco Blanka Universala.

Paco kaj harmonio, amo kaj unuigo.

Unu eksterulo( subskrito neleĝebla).


Laŭ la afablaj paroloj de niaj gefratoj de la steloj, ni iros transkribi la amika penso de unu samideano de la Grupo Spirita Servistoj de Jesuo ke estas ankaŭ unu ŝanelo de telepatio komuniko inter nin kaj la spacoestoj:

Al bena de la vero, malamikoj estas ni, ke al la unuaj intenco de de la spacoestoj de sin alproksimigi, ni prezentis al ilin armiloj, en formo de persekuto tra ĉasaviadilo kaj aliaj celoborajoj militemaj.

Estas bono memorigu ke la estoj ke jam havis disvolva sufiĉa teknologio pri permesi interplanedaj vojaĝoj, certe, ankaŭ jam estis propraĵo super aliaj teknikaj de armiloj kaj hipotezo ilin estis ataki la Tero, kial antaŭ pli longe, ilin jam ne estas fara?

Plifortigu nia kondukto, la certezo ke la kontakto kun ĉi tiuj estoj sin intencigos en la proksima estonto kaj havas neĉese ni estu preparaoj pri ricevu lin, ĉar, ilin estos la senditaj de la Patro kiun helpos nin en la aflikivaj tagoj ke la homaro vivos!...


Ni pasus nun al iu raporto pli kurioza, farita pri unu samideano mediumo, post li havi fari unu "vojaĝo ekster la korpa aŭ "malvolvo" espirita, akompana de unu eksterulo.

"Mi estis konduka al interna de unu navo ke, kvakam malgranda, ĝi havis multaj pasaĝeroj, inter ilin, tria specialaj estoj, ke havis duo de la ina sekso. Ĉiuj de alta staturo, ĉirkaŭ dua metroj; bena ŝajna al ni.

Ni flugas super urbo; estas nokto, la konstruaĵo kaj domoj estas luminigaj. Mi ne sciis kiel estis la urbo.

Ni malsupreniras en la periferio, en unu loko pli malluma, sen iluminajo en la stratoj. La domoj estas aglomerajoj de malgrandaj barakoj bena malriĉularo. Ni eliris de la navo kaj eniris en iu barako tiel malriĉa ke la pordoj kaj fenestroj estis parka pri kartono. Ĉi tiu tie estas malĝojo. In ĉi tiu mallarĝigo dometo, sin dormis amasigis proksimume oka personoj.

Subite aperis unu eklumo, lumingo ĉiuj. Kiam mi turnis malantaŭe, mi vidis ke la lumo elvenis de unu eksterulo ke sin estontis kaj la aliaj duo estas ekster. La fokuzo el lumo plivastigis kiel se ĝin ŝercus io. Ĝi lokumis unu infanto de unuj dek jaroj, tre maldika, kuŝanta en la pura ebena kiel la aliaj personoj, kaj li dormu . Li observis la stomako regiono kaj perceptis ke li ne manĝis pri pluraj tagoj, pri la subkvige de la organo.

La malgranda visaĝo, bruna, heleta, kaj malpuriga elkpruvis ĉiu sufero de tiu malriĉa infano ke kredeble ekdormig post havi priplora, kun malsato. Trae li, iu malpura korpa, ŝanĝa, donis al ni la ideo de la seneco de tiu genta.

Nia gefrato sin maleviĝis por preni la infanto en siaj brakoj kaj kun multe zorgo, kisinta lin. Ĉi tiu sorĉanta tuŝo aĝo kiel energio transfluiga de amo, ĉar ĝi faras la infanto vigligi, malferminta la malgranda okuloj. Nedaŭre ŝanĝis sian visaĝo. Iu rideto elĝermigis in ĉi tiu malgranda visaĝo, antaŭe tiel malfeliĉa.

Ni turniĝis al la navo levinta la infano, fluganta la sama urbo, ties fojo tiel malsupra ke mi vidas klare la domoj kaj la personoj marŝanta kaj ilin ŝainis al mi pikpikj en aktiveco; plenigus sakoj kaj paketoj. Forlasitaj infanoj, ankoraŭ dormis plenkreska en la pavimoj; kaj ankaŭ adoltaj.

Mi demandis mense kial elmontri min ĉi tiu tio. Ilis respodis al mi: La plejmulto de la homaro, in ĉi tiu momento, estas turniga apenaŭ al la voluptemo, la ambicio kaj la ĝojoj, sin forgesinta ke en la malriĉaj kvartoloj, infanoj estas mortinta de malsato. Estas la manko de amo kaj kompreno inter la homoj. La sufero estas alvena rapide kaj invadinta ĉiuj lokoj de la Tero. Neniu iros resti ekster kaj tial, sin kutumigu al partigi ĉiu ; ĝojo, amo kaj komforto, tial kiel sekigi la larmoj de ĉi tiun ke priploris.

Post la ĉirkavolvo tra la urbo, la navo rapide supreniris kaj la infano ridetis kun la promeno, rigardinta ĉiun.

Unu de la estoj givu lin unu diafana glaso, metinta en ĝin iu malfina likva kiel mielo. La bubo trinkis ĝin kun multa da gusto. Mi kredas ke ĝi estas unu kuracilo, ĉar la infano sin transformis, akiriginta unu sana koloro, sekve li estis leva de turnigo al la barako kaj mi al mia loka kunveno.


Ni havas enfermi ĉi tiu laboro kun unu freŝdata mesaĝo, riceva en la 10 /03/ 97j

Astrala vojaĝo

Al komencigi la koncentro, mi renkontis en la interna de larga tunelo, ke sin mallargigus en la ekstremajoj; de kie venis intensa lumon. Mi ne marŝis: mi estas puŝa antaŭen en granda rapideco, kurinta ĝis la lumon.

Proporce ke mi alproksimigis de tiu lumon, ĝi sin turnus pli kaj pli intensa. Kiam fine mi alvenis al la tonelo fino mi ĵetis en la "lumo", kie ne estis posible ekvidi neniu. Mi falis sekve intro malgranda navo, starida in ĉi tio loko, ke mi ne savas kie ĝi estis.

In ĉi tiu momento, mi povis observi ke, aliaj estoj kiel mi falis de la tonelo en malgrandetaj navoj. Post certa tempo, la loko tegmento kie ni havis, sin malfermis, ŝaininta esti la montaro supro, ke sin "ŝritis" en la supra. Niaj navoj estis ĵetaj en alta rapideco ekster kaj kiam mi perceptis, ni jam estus trans la Tero atmosfero. Ankoraŭ en alta rapideco, ni pasis pri iu spaco kavo, kiel unu mezurebla portalo.

In ĉi tiu nova ambiemto, en alia dimenso, mi jam ne sentis la rapideco de la navo. Ĝi ŝajnis milde flosi en la gravecon manko, kvakam, ĝi daŭrigus en esti gvidita pri nekonatan forton. Post certa tempo, mi povas observi la presenco de unu eksterordinara granda navo , kaj mi perceptis ke ni estas ĵeta ĝis ĝin. Kiam mi sentis bena proksima, mi estis enkestiganta mia malgranda transportilo kuna kun la aliaj ke akompanus min en la flanka kabinetoj de la patrujo navo.Kiam, fine, mia navo haltadis, unu de mia korpoj estas ĵetis ekster mi, tiu korpa ĵetis havis la tolala aspekto malsimila de la homara. La staturo ŝajnis la mem, ĉar la kapo , estas beno pli granda kaj ĝi posedis grandaj rondigaj okuloj; ĝi havus unu tota manko de peloj en la korpa kaj ŝajne usi ne nenian vesto; ankaŭ ne estas evidenco de karakteroj eksternaj de virina seksaj. Ekde ĉi tiu momento, mi komencigis en esti iom malklara, ĉar mi ne ekhavis defini kies mi estos kaj tio okazi al mi certe semkomforto. Mi savos ke mi estas sidiĝa in ĉi tiu grandega navo haltigo, kaj mi sentis ke mi estas ankaŭ ĉi tio esto ĵeta.

Eble, pri tio malklareco menso, mi ne perceptis la vojo ke mi havis fara. La fakto estas ke kiam mi donis pri mi, mi estas en unu konferenco salono kaj mi povis vidi multaj estoj, kun eksterajo simila al mi. Inter la prezentoj, mi ekhavis identigi unu samideano do GER. Ĉiuj atendis la alveno de la konferencisto. Do mi perceptis ĉiun ke sin pasis kaj mi rigardis ĉe la loko kie li restos. Mi havis, pri intuicio, in tio momento, la certeco ke ni atendus al nia amata Ashtar Sheran. Mi estis euforia por estas preta al portopreni de la prezenco de unu estoj el tiel alta kaj imaginta kiel estos profita rigardu lin bene intime kaj post priskribi sia homara imago al tiuj samideanoj de la GER. Tamen, la avidanta espero ne okazis. Ashtar alvenis jes, sed sen la homaran formo. Li alvenis kiel radiumo el lumon, luminga intense la loko. Mi tentis ankoraŭ ekvidi lin, post el ĉiu tio lumon, unu homaran figuro, en la dezirego de definis lin unu formo, tamen ĉiu vana. Mi sentis sian prezenco apenaŭ en la luma fasko ke invadu la salono. Mi komenciĝis, aŭdis dum iu komuniko, kies mi ŝerĉas rakonti sekve:

Krio de atentu!

Militemaj de la lumon! Nia tasko estas granda.

Ne dormetu vin, dum via homara enprofundigas al longaj ĉiiupaŝoj.

Asistu vin vian popolo, la popolo kevi akceptis kiel gefratoj, por la necesa lernado kaj perfektige necesegan.

Vi havas dorma en la teroj iluziĝoj ke vi devas forlasi. La alvokoj ke kuras en viaj mensoj estas nerealaj tranlozioj. Vere, vi neĉesa malmute da tempo, por sbtenu viva ĉi tiu korpa ke vi ricevis.

Grandaj klopodoj, ĉar, vi necesas entrepreni pri la animo ke loĝas in tiuj korpoj.

Via kurado estas kontraŭ la tempo. Akcelu vin viaj paŝoj, ĉar la tempo ne atendu nin kaj neniu el vi estas atenda.

Antaŭ milijaroj vi estas kunvoka al sekvi la lumon kaj jam estas tempo de decidu vin.

Mi lasu vin en paco

Ashtar Sheran

Komandanto de ĉiuj steloj flotoj en misio en Tero.


Ni estis ĉiam disvastigonta, tra la mezoj disponeblaj al nia atingo, pli lumigoj pri niaj Pli Grandaj Gefratoj de aliaj planedoj. Ĉi tiuj imformoj estas de publika superpotenco kaj povas esti kopa en la tuto aŭ en parto sen antaŭen permezo, des ke po dispartigi sen paga. Estas malpermesa la komercializacio de ĉi tiu broŝureto al de siaj imformoj.

Disvastigado de la Grupo de Lernadoj Ramatis

Rua Hermes Curri Carneiro, 215, Ilha de Santa Maria, Vitória ES

Verkaroj do GER:

Pétalas de Luz

Os Intraterrestres de Stelta

Os Extraterrestres e Nós Vol. I kaj II

Traduko de Maria Lidia dos Santos